غير آلى ، به صورت مخمر سلنيوم « 1 » و سلنيوم آلى داراى اسيدهاى آمينه مىباشد . طبق اصلى كلى كه عناصر طبيعى آلى هميشه آثار درمانى بيشترى دارند ، سلنيوم نيز از اين قاعدهء كلى مستثنى نيست و مصرف سلنيوم آلى نيز از نظر هماهنگى با ساختمان بدن انسان هميشه مرجح است . طبيعيترين نوع آلى سلنيوم به نام سلنومتى يونين « 2 » شناخته مىشود . مادهء سلنومتى يونين از اجزاى طبيعى موجود در خوراكيها مىباشد و خيلى شبيه اسيد آمينه ضرورى و اساسى متى يونين « 3 » است با اين اختلاف كه به جاى يك اتم گوگرد ، داراى يك اتم سلنيوم مىباشد . اين مادهء سلنومتى يونين از ساير اشكال سلنيوم بهتر در بدن انسان جذب مىشود . خوراكيهاى طبيعى داراى سلنيوم جرم گندم « 4 » ، سبوس گندم ، ماهى تونا ، پياز ، گوجه‌فرنگى ، سير و كلم بروكلى . اگر اين مواد در رژيم غذايى وارد شده و در درازمدت خورده شوند آثار شفابخشى سلنيوم را منعكس خواهند كرد . و اگر در نظر باشد به صورت مكمل خورده شود بايد زير نظر پزشك باشد و مقدار هر دوز آن 100 - 50 ميكروگرم تغيير مىكند كه بايد با نظر پزشك تعيين شود زيرا دوزهاى بيشتر از 5 PPM ممكن است در بعضى اشخاص ايجاد مسموميت نمايد . اميد است كه با توجه به شرايط خاص اقليمى و خاك و آب ، مصرف مكملهاى سلنيوم براى كنترل ناراحتيهاى مختلف انسان مورد تحقيق و مطالعهء كارشناسان و محققان قرار گيرد و محققان پزشكى و داروسازى با اجراى طرحهاى تحقيق علمى كه با مشورت كارشناس آمار تهيه خواهد شد ، رازهاى درمانى اين عنصر ارزشمند را براى كاربرد آن در ايران مورد مطالعه قرار دهند .

--> ( 1 ) . selenium yeast ( 2 ) . L - Selenomethionine ( 3 ) . Methionine ( 4 ) . Wheat germ